Σάββατο, 6 Ιουνίου 2009


Νεκροφάνεια


Ορίζεται από την live-pedia ως : Η κατάσταση κατά την οποία όλες οι ζωικές λειτουργίες ενός οργανισμού μειώνονται στο ελάχιστο και η ενεργός ζωή του ελαττώνεται σε τέτοιο βαθμό, ώστε ο οργανισμός φαίνεται σαν νεκρός. Διακρίνεται από το βιολογικό θάνατο, γιατί το άτομο που βρίσκεται στην κατάσταση της νεκροφάνειας δεν εμφανίζει διακριτικές πτωματικές κηλίδες και νεκρική ακαμψία. Σήμερα παρόλο που υπάρχουν μέθοδοι διαφορικής διάγνωσης της νεκροφάνειας από το βιολογικό θάνατο, η νομοθεσία έχει καθορίσει ασφαλή χρονικά όρια της ταφής του πτώματος, γιατί το φαινομενικά νεκρό άτομο, μπορεί ύστερα από ορισμένο χρονικό διάστημα να επανακτήσει τις αισθήσεις του και να αναζωογονηθεί.

Livepedia


Έχουμε ακούσει πολλές περιπτώσεις όπου άτομα που θεωρήθηκαν νεκρά, ξύπνησαν είτε μέσα στο νεκροτομείο, είτε κατά την διάρκεια της κηδείας ή της ταφής τους και το πιο σοκαριστικό σενάριο είναι αυτό κατά το οποίο βρέθηκαν μετά την εκταφή τους σε διαφορετική στάση με τα χέρια σε έκταση ή με τα γόνατα λυγισμένα προσπαθώντας να αποδράσουν, με το στόμα να κραυγάζει, ανάποδα κ.τ.λ.
Σύμφωνα με το Reuters Health, παλαιότερες έρευνες είχαν αποδώσει το φαινόμενο σε διάφορα φυσιολογικά αίτια, όπως ο θάνατος νευρικών κυττάρων εξαιτίας της ελλιπούς οξυγόνωσης του εγκεφάλου. Άλλοι ερευνητές είχαν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το φαινόμενο οφείλεται σε ψυχολογικούς παράγοντες, όπως ο φόβος του θανάτου ή οι μεταβολές στο επίπεδο της συνείδησης. Ο Δρ Λόμελ θεώρησε τις έρευνες αυτές ατελείς, επειδή οι ασθενείς είχαν ρωτηθεί για τις εμπειρίες τους πολύ καιρό αφότου αυτές είχαν συμβεί. Ο ίδιος προτίμησε να πάρει συνεντεύξεις από 344 ασθενείς που είχαν χαρακτηριστεί κλινικά νεκροί, λίγες ημέρες μετά το συμβάν και ξανά έπειτα από δύο και οκτώ χρόνια. Περιθανάτιες εμπειρίες είχαν οι 60 ασθενείς (17,4%). Οκτώ χρόνια μετά την περιπέτειά τους, τα άτομα αυτά διατηρούσαν ακριβείς αναμνήσεις της περιθανάτιας εμπειρίας τους. Ανέφεραν παράλληλα μικρότερο φόβο για το θάνατο και ισχυρότερη πίστη στη μεταθανάτια ζωή, σε σχέση με ασθενείς που επιβίωσαν της καρδιακής ανακοπής χωρίς να έχουν τέτοιες εμπειρίες.


Το πιο τραγελαφικό είναι πως άτομα που έχουν πιστοποιηθεί ως “νεκρά” από κάποιο νοσοκομείο και ανακτήσουν τις αισθήσεις τους, έχουν να αντιμετωπίσουν μετά τον Γολγοθά της γραφειοκρατίας, καθώς δεν μπορούν να εκδώσουν διάφορα απαραίτητα πιστοποιητικά από το κράτος που τους θεωρεί “νεκρούς”.


Προς αποτροπή, λοιπόν, του κινδύνου της ταφής κάποιου νεκροφανούς οι υπεύθυνοι ενός κοιμητηρίου Ευαγγελιστών σε προάστιο του Σαντιάγο της Χιλής είχαν την ιδέα να λανσάρουν την τοποθέτηση ενός απλού συστήματος συναγερμού στο εσωτερικό των φέρετρων. Έτσι λοιπόν αν κάποιος ανακτήσει τις αισθήσεις του... "εν τόπω χλοερώ" το μόνο που θα έχει να κάνει είναι να πατήσει το κουδούνι...

Δεν είστε νεκρός; χτυπήστε το κουδούνι!


Το ορθότερο βέβαια είναι η πιστοποίηση θανάτου να γίνεται από αξιόπιστες πηγές και όχι από ανειδίκευτους τυχόντες. Είναι η πικρή αλήθεια πως δε γνωρίζουν όλοι οι γιατροί από πρώτες βοήθειες (εξαιρούνται αναισθησιολόγοι, νευροχειρούργοι, νοσηλευτές κ.α.) γιατί αυτό το μάθημα στην ιατρική, θεωρείται επιλογής. Έτσι μπορεί να ξέρουν για την πιο απίθανη ασθένεια και να μην μπορούν να παράσχουν πρώτη βοήθεια σε κάποιον που το έχει ανάγκη, ούτε και να διαχωρίσουν το βαθύ κώμα ή την νεκροφάνεια από τον θάνατο. Ο ελληνικός Ερυθρός Σταυρός προσφέρει μαθήματα Πρώτων Βοηθειών στους ενδιαφερόμενους.

ΕΡΥΘΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ


Υπάρχουν πολλά παραδείγματα ατόμων που υπέστησαν αυτή τη δυσάρεστη εμπειρία και τη διηγήθηκαν. Πρέπει βέβαια να είμαστε σε επαγρύπνηση και να μην δεχόμαστε άκριτα τέτοιες σοβαρές ιστορίες, καθώς και να διερευνηθούν τα αίτια εκτενέστερα και να βρεθεί μία αξιόπιστη μέθοδος πιστοποίησης του θανάτου.